Shkruan: Ismet HAJRULLAHU

Nisja e Dialogut Strategjik midis Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe Serbisë, më 17 korrik në Uashington, shënon një kthesë serioze dhe një alarm diplomatik për pozicionin gjeopolitik të Kosovës. Ndërsa ministri i Jashtëm serb, Marko Gjuriq, ulet në tavolinën e bisedimeve me zëvendëssekretarin e Shtetit, Christopher Landau, Kosova mbetet e izoluar dhe plotësisht jashtë vëmendjes së administratës së presidentit Donald Trump. Siç konfirmon edhe ish-ambasadori amerikan Jeff Hovenier, ky zhvillim është një tregues i qartë i marrëdhënieve që nuk ndodhen në nivelin e dëshiruar, si pasojë e drejtpërdrejtë e vendimeve dhe zgjedhjeve politike të bëra nga kryeministri në detyrë, Albin Kurti.

Ky ngërç i thellë ka çuar në ngrirjen e plotë të Dialogut Strategjik mes Uashingtonit dhe Prishtinës që nga shtatori i vitit të kaluar, duke krijuar një asimetri të rrezikshme diplomatike në rajon, ku Serbia po avancon me shpejtësi interesat e saj dypalëshe në dëm të drejtpërdrejtë të Kosovës.

Ky izolim reflekton një problematikë shumë më të thellë, që lidhet me paqëndrueshmërinë e brendshme institucionale dhe ciklin e pandërprerë të zgjedhjeve të njëpasnjëshme në Kosovë. Pamundësia e politikës për të formuar një qeveri të qëndrueshme me mandate të plota apo për të zgjedhur një president legjitim ka krijuar një vakum të rrezikshëm, që vazhdon ta dëmtojë vendin në arenën ndërkombëtare çdo ditë e më shumë.

Partnerët më të rëndësishëm ndërkombëtarë, me në krye SHBA-në, kërkojnë të shohin përballë tyre një bashkëbisedues të besueshëm, të qëndrueshëm dhe me politika të qarta qeveritare, elemente këto që aktualisht mungojnë në skenën politike kosovare. Mungesa e një angazhimi serioz, e maturisë institucionale dhe e një komunikimi të hapur me administratën amerikane ka bërë që Kosova të humbasë terren jo vetëm në raportet dypalëshe me aleatin e saj kryesor strategjik, por edhe në aspiratat e saj madhore integruese.

Pasojat e këtij ngërçi diplomatik shtrihen shumë përtej marrëdhënieve me Uashingtonin, duke ndikuar negativisht në çdo front të politikës së jashtme dhe të zhvillimit të brendshëm ekonomik. Pa një qeveri funksionale, pa stabilitet të brendshëm dhe pa mbështetjen e plotë të Shtëpisë së Bardhë, procesi i anëtarësimit në Bashkimin Evropian, integrimi në Këshillin e Evropës dhe përfaqësimi i interesave jetike në dialogun e vështirë me Serbinë mbeten të paralizuara. Ky bllokim ndikon drejtpërdrejt edhe në tërheqjen e investimeve të huaja, pasi investitorët kërkojnë siguri juridike dhe stabilitet gjeopolitik për kapitalin e tyre.

Për të ecur përpara dhe për t’u ripozicionuar si një partner i fortë i Shteteve të Bashkuara, qeveria duhet të kuptojë se deklaratat publike pro-amerikane janë krejtësisht të pamjaftueshme, nëse ato nuk shoqërohen me veprime konkrete dhe politika të matura shtetërore. Kosova ka nevojë imediate për stabilitet qeveritar dhe për një qasje të re diplomatike për të adresuar këto dallime serioze, për të rikthyer besimin e humbur, përpara se kjo krizë të kthehet në një dëm të pariparueshëm për të ardhmen e Kosovës.

Ndryshimi i kursit politik dhe reflektimi ndaj mesazheve të prera që vijnë nga diplomacia amerikane janë hapat e parë dhe të pashmangshëm për të dalë nga ky izolim gjeopolitik, që po kërcënon seriozisht të gjitha arritjet e deritanishme.