Nevzeta Imami, nga Prizreni, do të mundë të vizitojë vendlindjen e saj në Bihaq të Bosnjë e Hercegovinës pas dy dekadash. Kjo, pasi udhëheqësit e diplomacisë në Kosovë dhe Bosnjë njoftuan se qytetarët e dy vendeve do të mundë të udhëtojnë vetëm me letërnjoftime.

Përveç kësaj marrëveshjeje për lirinë e lëvizjes, ata miratuan edhe dy të tjera – për njohjen e kualifikimeve të arsimit të lartë dhe për njohjen e kualifikimeve profesionale të mjekëve, stomatologëve dhe arkitektëve – që duhet të nënshkruhen më 3 nëntor, në kuadër të Procesit të Berlinit.

Përveç Serbisë, Bosnjë e Hercegovina është i vetmi vend në rajonin e Ballkanit Perëndimor që nuk e njeh pavarësinë e Kosovës, por ia njeh pasaportën si dokument të vlefshëm.

Deri më tani, qytetarëve të Kosovës u është dashur vizë për të hyrë në Bosnjë dhe Hercegovinë, ndërsa nga viti 2014, Kosova ka vendosur masa reciprociteti, që do të thotë se edhe qytetarëve të Bosnjës u është dashur vizë për të hyrë në Kosovë.

Ata që jetojnë në Kosovë dhe kanë familje në Bosnje dhe anasjelltas, shpesh kanë pasur probleme gjatë marrjes së vizave.

“Ëndërroj për Bihaqin dhe Bosnjën”

Një përvojë të tillë ndan me Radion Evropa e Lirë edhe Nevzeta Imami, mësuese e gjuhës boshnjake në Prizren.

Asnjë nga familjarët e saj në Bosnje nuk ka mundur të udhëtojë për në Kosovë, kur nëna e saj, e cila ishte me origjinë nga Bihaqi, ka vdekur dy vjet më parë.

Vetë Nevzeta, e cila është para pensionimit, nuk ka qenë në Bihaq që nga viti 2000. Ky qytet ndodhet në veriperëndim të Bosnjës.

Një nga arsyet për këtë, Nevzeta thotë se është regjimi i vizave, i cili ka qenë në fuqi deri më tani.

“Ëndërroj se jam në Bosnjë dhe Bihaq, ku si fëmijë shkoja te daja”, thotë ajo për Radion Evropa e Lirë.

“Fundi i agonisë”

Muharrem Zejnullahu, kryetar i Komunitetit të Shqiptarëve në Bosnjë e Hercegovinë dhe ish-ambasador i parë i këtij vendi në Shqipëri, thotë se shpreson që “agonia” që lidhet me regjimin e vizave mes dy vendeve të marrë fund së shpejti.