Shkruan: Emanuel Demaj

Hykmete Bajrami për dorëheqjen e saj nga pozita e nënkryetares së LDK-së paraqitet si një akt i bazuar mbi standarde dhe përgjegjësi politike, por në realitet duket më shumë si një lëvizje taktike për të pozicionuar veten si “alternativë e pastër” për postin e kryetares së partisë. Kur thekson se veprimi i saj nuk është personal dhe as emocional, por thjesht respektim i standardit të LDK-së, ajo e shmang përgjegjësinë reale që lidershipi aktual ka për humbjen historike të 28 dhjetorit.

Për më tepër, mesazhi i saj mbi nevojën për zgjedhje të brendshme dhe reflektim të thellë në LDK, tingëllon më shumë si retorikë për të legjitimuar lëvizjen personale drejt postit të kryetares, sesa si një ftesë reale për ballafaqim me gabimet e kaluara. Kur thekson se “LDK-ja ka nevojë për reflektim, përgjegjësi dhe vizion për të ardhmen”, kjo nuk përputhet me faktin se dorëheqja e saj shërben si një kalkulim për të dalë nga situata e përgjegjësisë dhe për t’u rikthyer më vonë në pozicion udhëheqës.

LDK nuk ka nevojë për manovra simbolike ose ribrandime individuale; ka nevojë për distancim të qartë nga fryma përjashtuese, nga pazaret politike dhe nga ata që kanë kontribuar në debaklin zgjedhor. Dorëheqja e znj. Hykmete Bajrami, në këtë kontekst, duket më shumë si hap strategjik për karrierë sesa si akt politik për të shpëtuar ose përmirësuar partinë.

Nëse LDK dëshiron të rikthehet si forcë serioze dhe të ruajë besimin e qytetarëve, duhet të sigurohet që reflektimi dhe zgjedhjet e brendshme të jenë reale, jo një mjet për të pozicionuar figura ekzistuese për ambicie personale. Në të kundërtën, çdo veprim i tillë rrezikon të kthehet në manovër taktike dhe jo në ndryshim të vërtetë për partinë dhe për Kosovën.