Shkruan: Mentor BARANI

LDK sot nuk është thjesht në krizë rezultati, por në krizë identiteti. Debatet e fundit për vjedhjen e votave, ndarjet në “të rinj” e “të vjetër”, paralajmërimet për “fshesë” dhe gjuha përjashtuese kanë nxjerrë në pah një problem më të thellë: mungesën e unitetit të brendshëm dhe të një drejtimi politik që bashkon, jo ndan.

Në këtë kontekst, pyetja nëse Lutfi Haziri duhet të bëhet kryetar i LDK-së nuk është pyetje emrash, por pyetje funksioni: a i duhet sot LDK-së një figurë eksperimentale apo një menaxher krize?

LDK nuk ka luksin të sillet si parti e madhe me tepricë kuadrosh. Çdo ndarje e brendshme e dobëson më tej një subjekt që tashmë po humb terren përballë rivalëve politikë. Prandaj, logjika e diferencimit gjeneracional, “këta kundër atyre”, është politikisht e gabuar dhe elektoralisht vetëvrasëse. LDK historikisht ka fituar kur ka qenë shtëpi e përbashkët, jo klub përjashtues.

Në këtë pikë, Lutfi Haziri paraqitet si figurë që, pëlqehet apo jo, ka një avantazh të qartë: nuk ndërton karrierë mbi përçarje. Ai nuk është politikan i retorikës së ashpër, por i kompromisit të brendshëm; jo i duartrokitjeve momentale, por i rrjeteve reale në terren. Në një parti që po rrezikon të copëtohet nga brenda, kjo nuk është dobësi, është domosdoshmëri.

Sigurisht, Haziri nuk është figurë perfekte dhe nuk përfaqëson “ndryshimin revolucionar” që disa e kërkojnë. Por LDK sot nuk ka nevojë për revolucion retorik; ka nevojë për stabilizim, ulje tensionesh dhe rikthim të besimit të brendshëm. Pa këtë fazë, çdo “lider i ri” rrezikon të mbetet kryetar i një partie më të vogël se ajo që e gjeti.

Nëse Lutfi Haziri shihet vetëm si “pjesë e të vjetrës”, atëherë problemi nuk është Haziri, por paaftësia e LDK-së për ta kuptuar se politika nuk matet vetëm me moshë, por me aftësi për të mbajtur bashkë njerëzit. Në fund të fundit, partitë nuk humbin sepse plaken, por sepse përçahen.

Nëse LDK synon të mbijetojë si forcë serioze politike dhe jo si arenë konfliktesh të brendshme, atëherë një figurë unifikuese si Lutfi Haziri mund të jetë zgjidhje tranzitore e mençur. Jo si shpëtimtar, por si njeri që ndal rrëshqitjen. Sepse ndonjëherë, në politikë, të mos fundosesh është fitore më vete.