Shkruan: Shenoll MUHARREMI

Kur e sheh kryetarin aktual me 13% duke e sulmu Isa Mustafën, si kryetarin e partisë më të suksesshëm historikisht pas Rugovës, nuk ka si mos me sugjerua që ky mundet me qenë njëfarë fundi i partisë. Roli i kryetarit është me i bashku njerëzit e me kriju sinergji, pajtim e kushte bashkëpunimi gjithëpërfshirës, jo ndarje.

Ky mundet me qenë ofendimi më i madh deri më tani për anëtarësinë dhe elektoratin e LDK-së. Si me pas shpresë njerëzit në këtë parti me këtë qasje e çka po shohin kohën e fundit?

Kur e sheh prijësin e partisë gjithashtu duke i sha njerëzit e partisë e gazetarët, gjithkënd pos me shiku vetën dhe rezultatet praktike, kjo tregon që kjo parti nuk ka të ardhme të mirë.

Fundi i LDK-së nuk është me u shu partia, se gjithmonë gjendet dikush që e “drejton”. Fundi i LDK-së është kur i sheh duke u sha njëri-tjetrin e duke mos reflektu në rezultatet e dobëta të zgjedhjeve.

Një LDK që nuk e pranon me arsye humbjen dramatike si diçka që duhet me reflektu e ndryshu, është sikur një pacient me diagnozë që refuzon me i pranu e përdorë ilaçet.

Fundi është kur nuk ka shpresë më për këtë parti. Kur 13% duket normale e kur partia mundet me shku në 7-8% me këtë stil. Fundi i LDK-së është kur kjo parti më nuk duket serioze me garu për vend të parë, por është njëfarë partie që nuk i duhet askujt.

Një akt të fundit që munden me bë për me përshkallëzu shkatërrimin është me shku në këtë gjendje me u gjunjëzu para LVV-së edhe me konfirmu kolapsin. Por as LVV-së nuk i duhet kështu, se ajo i ka votat për qeveri.

Një fund i padinjitetshëm, fatkeqësisht.