Fundi i bashkëpunimit politik Osmani–Kurti?
Shkruan: Naza KRASNIQI
Raporti politik ndërmjet Vjosa Osmani dhe Albin Kurti duket se ka hyrë në një fazë të pakthyeshme ftohjeje. Në realitet, ky bashkëpunim nuk ka përfunduar sot. Shenjat e para të distancimit u panë që kur Presidentja deklaroi se me raportet ndërkombëtare të Kosovës nuk mund të “luhet bixhoz” – një mesazh që u interpretua si qëndrim i drejtpërdrejtë ndaj qasjes së Qeverisë në proceset ndërkombëtare.
Një aleancë momentale, jo afatgjatë
Partneriteti Osmani–Kurti ishte produkt i një momenti të caktuar politik, veçanërisht në vitet 2020–2021. Ai funksionoi mbi bazën e interesit të përbashkët për ndryshim dhe konsolidim pushteti. Mirëpo, sapo interesat filluan të divergojnë – sidomos në raport me partnerët ndërkombëtarë dhe dialogun – distanca u bë e dukshme.
Sot, është vështirë të imagjinohet se Kurti do ta mbështesë rizgjedhjen e Osmanit për një mandat të dytë presidencial. Një presidente në mandatin e fundit, pa të drejtë rizgjedhjeje, është më e pavarur nga kalkulimet elektorale dhe më pak e ndikueshme nga qeveria.
Dilema politike
Rizgjedhja e Osmanit do të nënkuptonte një raport institucional më të baraspeshuar – ndoshta edhe më sfidues për ekzekutivin. Në anën tjetër, mosrizgjedhja e saj mund të prodhojë tensione të reja politike, me pasoja për stabilitetin parlamentar.
Skenari i zgjedhjeve të parakohshme mbetet gjithmonë një opsion taktik. Nëse vendi shkon në zgjedhje, nuk përjashtohet mundësia që Kurti të synojë postin e presidentit – një lëvizje që do ta zhvendoste nga roli ekzekutiv në një pozicion më të qëndrueshëm institucional.
5 Marsi – më shumë se një datë
5 Marsi, afati kushtetues për zgjedhjen e Presidentit, përkon me përvjetorin e nisjes së Epopesë së UÇK – një moment kyç në historinë moderne të Kosovës. Çdo vendim i marrë në atë ditë do të ketë peshë politike dhe simbolike.
Një kandidaturë e mundshme nga familja e Adem Jashari do të kishte domethënie të thellë historike dhe emocionale, sidomos në përvjetorin e rënies së saj, duke e lidhur zgjedhjen e Presidentit me simbolikën e sakrificës dhe shtetformimit.
Në fund, pyetja mbetet: a do të jetë 5 Marsi një moment konsensual që forcon unitetin institucional, apo një lëvizje taktike në funksion të kalkulimeve politike?
Politika kosovare po hyn në një fazë të re. Dhe kjo mund të jetë “Dita D” që përcakton jo vetëm emrin e Presidentit të ardhshëm, por edhe drejtimin strategjik të vendit.
