Në katër vitet e fundit të qeverisjes së Albin Kurtit në Kosovë, roli i opozitës ka qenë i zhytur në pasivitet dhe plogështi, duke i krijuar qeverisë një komoditet të paprecedentë. Në vend që të shërbente si një kontrollues i fuqishëm dhe kritik i politikave të qeverisë, opozita ka dështuar të ofrojë sfida të vërteta dhe alternativa të qëndrueshme, duke u kthyer në një forcë politike të dobët dhe të paorganizuar.

Gjatë mandatit të Kurtit, qeveria e tij ka patur hapësirë për të vepruar me një liri të madhe, shpesh pa u përballur me një kritikë serioze dhe me kundërshtime të mprehta nga opozita. Në vend që të ngrinte çështje kyçe që prekin jetën e përditshme të qytetarëve – nga ekonomia, te sundimi i ligjit dhe deri te politika e jashtme – opozita shpesh është kapur në retorikë boshe dhe të pandërgjegjshme, duke lënë qeverinë të shfaqet si e vetmja forcë politike aktive dhe me një vizion të qartë për të ardhmen e Kosovës.

Paaftësia e opozitës për të organizuar një kritikë koherente ka ndikuar që qeverisja e Kurtit të duket e padiskutueshme dhe e pakontrolluar. Në vend që të ndërtonte një strategji afatgjatë për të sfiduar qeverinë, opozita është mbërthyer në konflikte të brendshme, përçarje dhe një mungesë të ideve të reja. Një opozitë që nuk është në gjendje të bashkojë zërat e saj për të ofruar një alternative të besueshme vetëm sa forcon pozicionin e qeverisë dhe kontribuon në një mungesë të ekuilibrit politik në vend.

Opozita ka humbur mundësi të shumta për t’u ngritur në mbrojtje të interesave të qytetarëve, duke dështuar të krijojë presion mbi qeverinë për përgjegjësi më të madhe dhe transparencë. Vendimet e mëdha politike, disa prej të cilave kanë qenë të kontestuara, janë kaluar shpesh me pak ose aspak rezistencë nga opozita. Kjo ka krijuar një klimë politike ku qeveria vepron pa u sfiduar seriozisht, duke e zhvendosur rolin e opozitës në margjina dhe duke rritur distancën mes qeverisjes dhe qytetarëve.

Në këto katër vite, qytetarët kanë pritur nga opozita një qasje më dinamike dhe një aftësi për të ndërtuar një strategji të fortë përballë qeverisjes së Kurtit. Megjithatë, mungesa e organizimit dhe vizionit brenda opozitës ka çuar në një dobësim të rolit të saj si një mbikëqyrës i rëndësishëm i pushtetit. Në vend që të jetë një zë i fuqishëm për kontrollin e qeverisë dhe përfaqësimin e interesave të qytetarëve, opozita ka mbetur një aktore periferike, që vepron më shumë si një spektatore sesa si një forcë ndryshimi.

Ky pasivitet i gjatë ka ndikuar në formimin e një qeverisjeje që vepron me më pak kontroll dhe llogaridhënie. Nëse opozita nuk arrin të ringjallet dhe të ndërtojë një qasje më aktive dhe të vendosur, atëherë katër vitet e ardhshme do të jenë një vazhdimësi e një komoditeti për qeverinë Kurti dhe një dështim për demokracinë e Kosovës. Vetëm një opozitë energjike dhe e angazhuar mund të ndryshojë këtë dinamikë dhe të garantojë që interesat e qytetarëve të mbrohen në mënyrë efektive./ E. Demaj – Kosova Info