Bashkësia Islame e Kosovës (BIK) ka pasur një bashkëpunim të fshehtë dhe të ngushtë me regjimin e Ranković dhe Titon që nga themelimi i saj, duke luajtur një rol thelbësor në kontrollimin dhe ndalimin e praktikave fetare të paautorizuara nga shteti. Ky bashkëpunim është dëshmi e përpjekjeve të regjimit jugosllav për të kontrolluar dhe shtypur popullatën muslimane shqiptare, ka shkruar gazetari Arlind Imeri.

Imeri thotë se në vitet 1950, BIK-u ndërmori hapa të rëndësishëm për të centralizuar dhe spastruar Islamin në Kosovë. Organizata mbylli xhamitë dhe ndaloi rendet sufiste, duke u shndërruar në një mjet të fuqishëm të regjimit për të kontrolluar praktikën fetare dhe për të eleminuar çdo formë të Islamit që nuk ishte e autorizuar nga shteti. Ky veprim ishte një pjesë e strategjisë më të gjerë të autoriteteve jugosllave për të siguruar kontrollin e plotë mbi jetën fetare të qytetarëve të saj, duke minimizuar ndikimin e praktikave dhe besimeve që mund të konsideroheshin të rrezikshme për stabilitetin e regjimit.

Një episod domethënës që simbolizon këtë bashkëpunim dhe kontroll ishte largimi përfundimtar i fotografisë së Titos nga klasët e Medreses “Alaudin” në vitin 1992. Ky akt u krye nga nxënësit Bekim Jashari dhe Besim Begolli, me mbështetjen e Drejtorit të Medreses Qazim Qazimi. Ky veprim i guximshëm tregoi një përpjekje për të distancuar institucionin arsimor nga ndikimi i mëparshëm politik dhe për të rikthyer një shkallë të pavarësisë fetare dhe edukative.

Kjo periudhë e historisë së BIK-ut dhe bashkëpunimi me regjimin jugosllav është një shembull i qartë i ndikimit të politikës në jetën fetare dhe përpjekjet për të manipuluar dhe kontrolluar besimet fetare për qëllime politike. Në dritën e këtyre ngjarjeve, është e rëndësishme të kuptohet roli kompleks që organizatat fetare mund të luajnë në një kontekst politik të vështirë dhe të ndryshueshëm.