Burimi: Times of Israel

Të rinjtë jashtë vendit interesohen për drejtësinë – ata duhet të mësojnë për investimin masiv të Izraelit në mbylljen e hendeqeve racore dhe etnike.

Diversiteti i jashtëzakonshëm i Izraelit – rreth 70% e qytetarëve të tij përshtaten me përkufizimet mbizotëryese të “njerëzve me ngjyrë” – dhe përparimi i jashtëzakonshëm i barazisë racore është një fakt. Pra, pse opinioni publik botëror kryesisht nuk i di këto fakte?

Kjo është një nga pyetjet e shumta të ngritura në diskursin për komunikimet tona strategjike jashtë vendit që nga 7 tetori. Nuk ka asgjë të re për diplomatët izraelitë; Ajo që ne bëjmë është të dallojmë sfidat dhe të zbatojmë zgjidhje afatgjata për t’i përballuar ato.

Shembujt janë të shumtë. Shumë kohë më parë, gjatë intifadës së dytë, kur drejtova diplomacinë publike në misionin diplomatik të Izraelit në Nju Jork, kuptuam se një pjesë e gjerë e publikut amerikan nuk ishte i familjarizuar me gjuhën e mbrojtjes dhe të çështjeve të jashtme për të cilat po flisnim. Së këndejmi, në vitin 2001 ne nisëm një projekt që me kalimin e kohës ia doli mbanë në brendimin e “energjisë krijuese” të Izraelit dhe korrespondonte me gjuhën vendase në atë kohë.

Që atëherë, një brez i ri me një gjuhë të re doli në pah. Përvoja e diplomatëve tanë në terren është e paçmueshme për të kuptuar atë gjuhë dhe për t’i përshtatur aktivitetet tona. Në këtë drejtim, ne gjithashtu mbështetemi në studime empirike.

Sondazhi “Gen Z and Millennial” i kryer nga kompania Deloitte, i cili përqendrohet te të lindurit midis 1981-2012, është një shembull i mirë. Edicioni i vitit 2024 i studimit, duke përfshirë pothuajse 23,000 të anketuar nga 44 shtete, thekson çështjet që kryesojnë axhendën e brezit të ri. Midis tyre, këto janë temat që lidhen me përpjekjet tona të komunikimit strategjik:

1. Ndryshimet klimatike.
2. Ndikimi shoqëror, me theks te barazia (përfshirë tregun e punës).
3. Përdorimi etik i teknologjisë.

Pjesëtarët e kësaj grupmoshe jo vetëm se përpiqen t’i zbatojnë vetë këto vlera. Ata presin që edhe qeveritë dhe kompanitë private ta bëjnë të njëjtën.

Çfarë do të thotë kjo për Izraelin?

Përgjigja mund të gjendet lehtësisht në indeksin e Shteteve Më Të Mira të vitit të kaluar, të publikuar nga kompania WPP-BAV. Në kategorinë specifike të “qëllimit shoqëror”, të cilën studimi i Deloitte e bën të qartë se qëndron afër kryesimit të axhendës së brezit të ri, Izraeli renditet i 57-ti nga 87 shtetet e anketuara. Ne vlerësohemi relativisht ulët në të gjithë nëngrupet e kësaj kategorie, veçanërisht barazinë gjinore dhe përkushtimin ndaj drejtësisë shoqërore (pamja është e përzier sa i përket veprimive klimatike).

Ç’është mbase më e rëndësishmja, Izraeli shihet në një këndvështrim veçanërisht negativ kur bëhet fjalë për barazinë racore.

Mjaft paradoksale. Fakt: veçanërisht që nga viti 2016, qeveritë tona të ndryshme kanë shpenzuar, në plot kuptimin e fjalës, dhjetëra miliarda shekelë për të sjellë ndryshime pozitive në fuqizimin socio-ekonomik të komunitetit të pakicës arabe të vendit. Kjo, përveç përpjekjes dërrmuese të suksesshme prej dekadash për të eliminuar boshllëqet me të cilat ballafaqohen anëtarët e popullatës së saj hebreje me origjinë nga tokat myslimane.

Mesazhi është i qartë: për të forcuar identifikimin me Izraelin në arenën globale, nuk mjafton që shteti të avancojë barazinë sociale në terren. Ne duhet të flasim për të – me zë të lartë, pandërprerë, në një gjuhë që njerëzit jashtë vendit e kuptojnë dhe në platformat ku ata konsumojnë informacionin e tyre.

Narrativa që shoqëron këtë mesazh është gjithashtu e qartë. Ne mund të mburremi në mënyrë të besueshme se përpjekjet e Izraelit për të promovuar ndikimin shoqëror – në politika, buxhete dhe aktivitete në terren – janë të rrënjosura thellë në historinë tonë hebraike, që nga eksodi i drejtuar nga Moisiu nga Egjipti deri në ditët e sotme.

Gjithmonë të vëmendshëm ndaj zhvillimeve në terren, diplomatët e Izraelit identifikuan gjuhën e re në zhvillim në një fazë të hershme dhe vepruan shpejt për t’iu përgjigjur asaj.

Si pjesë e planit tonë të veprimit, në vitin 2018 krijuam Njësinë e Politikave të Ndikimit Social (të cilën e konceptova kur isha ende në krye të misionit në Boston). Në qendër të aktiviteteve të saj, njësia punon për ta bërë realitetin e ndikimit social izraelit më të qasshëm duke përdorur gjuhën e re të audiencave më të reja, veçanërisht në SHBA dhe Evropën Perëndimore.

Që nga 7 tetori, ky modus operandi ka ekspozuar miliona njerëz ndaj informacioneve që nuk ishin avancuar tradicionalisht në aktivitetet tona të diplomacisë publike. Çështjet e trajtuara variojnë nga ndihma e qeverisë për nevojtarët deri te përpjekjet e saj të vazhdueshme për të fuqizuar komunitetet pakicë të Izraelit.

Delegacionet e atyre që njihen si influencues të cilët ne i presim rregullisht kanë reflektuar pozitivisht në aktivitetet tona të “qëllimit social” (jo vetëm në sfidat tona të sigurisë). Për më tepër, misionet tona diplomatike jashtë vendit po promovojnë nisma relevante, të tilla si një program grantesh që u jepen inovatorëve vendas të ndikimit shoqëror.

Detyra nuk është e lehtë. Edicioni i fundit i Barometrit vjetor Edelman Trust, i cili këtë vit mbulon 32,000 të anketuar nga 28 shtete, thekson një nga sfidat më të vështira me të cilat përballen zyrtarët izraelitë: besimi tek qeveritë – dhe si rrjedhojë, tek përfaqësuesit e tyre – është në rënie të vazhdueshme (njësoj edhe sa i përket besimit në OJQ-të).

Të patrembur, diplomatët tanë të rinj po u prijnë gjithnjë e më shumë përpjekjeve drejt zbatimit të suksesshëm të gjuhës sonë të ndikimit social. Duke vepruar kështu, ata tashmë po forcojnë identifikimin me Izraelin midis brezit të ri të botës.

PËR AUTORIN

Një veteran 35-vjeçar i diplomacisë izraelite, Ambasadori Yehuda Yaakov ka drejtuar njësinë e Politikës së Ndikimit Social të Ministrisë së Jashtme të Shtetit të Izraelit që nga fillimi i saj më 2019. Më parë, ai shërbeu si Konsull i Përgjithshëm në Boston pasi mori Çmimin e Drejtorit të Përgjithshëm si pjesë e “Ekipit të Iranit”. Yaakov ka shërbyer gjithashtu si anëtar bordi i një OJQ-je që promovon përsosmërinë izraelito-etiopiane. I rritur në një projekt strehimi në New York City, ai filloi karrierën e tij duke raportuar për çështje të drejtësisë sociale.